Каралі (Сыракомля/Купала)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Каралі
Верш
Аўтар: Уладзіслаў Сыракомля
1854
Пераклад: Янка Купала
Крыніца: Сыракомля, Уладзіслаў. Выбраныя творы / Уладзіслаў Сыракомля. — Мінск : Беларуская навука, 2010. — 584 с. : [8] с. іл.


Як ішоў я ў бой кіпячы,
Як прашчаўся з хаткай,
Тут Гануля мая з плачам:
«Пойдзеш гінуць, братка!

Але буду я маліцца
Па табе з трывогі,
Ты ж прынось за то гасцінца —
Шнур караляў доўгі».

З ласкай Божай паручыла
Грамадзе радзімай:
Палі ворагавы сілы,
Горад здабылі мы.

Як прыціхнулі гарматы,
Як браму зламалі,
Хто саетаў, хто дукатаў —
Я шукаў караляў.

Хоць і ў шчасці не радзіўся,
А шукаю смела…
Шнур караляў замігціўся,
Як бы вішань спелых.

Тут здабычыну схапіўшы,
Не чакаю далей.
Чым хутчэй спяшу к наймільшай —
Даць ёй шнур караляў.

Па гасцінцы, па дарожцы
Кульгаю дадому…
Загудзелі званы ў вёсцы,
Як па нежывому.

Прыбліжаюся к хаціне,
Аж тут людзі здаля:
«Твая Ганна ў дамавіне —
Не трэба караляў!»

Ой, заплакаў, ой, заенчыў
Цяжэй цяжкай хмары,
Перад цэркаўкай укленчыў
Дый спяшу к алтару;

Да свяцейшай да Марыі
Збліжаюся ў жалі
I завесіў ёй на шыі
Тых я шнур караляў.