Шынок (Вэрлен/Багдановіч)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Шынок
Верш
Аўтар: Поль Вэрлен
1911—1912
Пераклад: Максім Багдановіч
Крыніца: Багдановіч М. Поўны збор твораў у 3 тамах. Т. 1. — Мн.: Навука і тэхніка, 1991. Ст. 185



* * *


Жану Марэасу

Ўжо кроўю ногі пыл шасы гарачай росяць,

І ўраз — чырвоны дах, мур белы між цянька.

І вывеска «Спакой» — вясёлы знак шынка…

Есць мяккі хлеб, віно і паспарту не спросяць.


Тут спяць, пяюць і п’юць, тут кураць і галосяць.

Шынкар — стары салдат; шынкарка ж даць шляпка

Ці вымыць твар хлапцам спяшыць, — іх больш пятка,

Вясёла кажучы, бо збыткаў мае досыць.


Ў каморы чорны столь з бярвенняў; па сцянам

Малюнкаў страшных рад: «Кароль чараўнікам»,

«Малек Адэль»… Баршчу пах добры павявае…


Вы слышыце? Саган, здаецца, ўжо чуваць;

Як ён гадзінніку вясёла падпявае!

Даль поля праз акно адкрытае відаць.


<1911—1912>