Спадчына (1922)/VI/Груган і салавей

← Селянін і конь

Груган і салавей Байка Аўтар: Янка Купала 1922 год

Асёл і яго цень →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Груган і салавей.

Прапануем да спампаваньня!

ГРУГАН І САЛАВЕЙ.

Груган, сустрэўшы салаўя,
З сваяцтвам лезьці стаў к таму:
«Ты родны мне, як бачу я,—
Хадзі-ж, як брата абыму!

У нас з табой адзін фасон—
Як глюгі, крыльлі і насы,
Птушына ў нас быцьцё і сон,
Птушыны маем галасы.

Дык што-ж нам жыць так па-сабе?
Пры том табою не гарджу,
Хоць я шмат большы ад цябе
І ў чорнай вопратцы хаджу.»

«О, вельмі дзякую за чэсьць!—
Адпеў салоўка з-над палян,—
Мо’ ў нас і адналькова шэрсьць,
А ўсё-ж такі ты, брат,—груган!»

1914 г.