Нуда (Купала)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Нуда
Верш
Аўтар: Янка Купала
10.III.1906
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/39



Будзь ты дуж, як вада,
Як жалеза, цьвярды, —
Калі ж нойдзе нуда,
Ты ня зможаш нуды!

Як благая напасьць,
Атуманіць сабой
І спакою ня дасьць,
Аж заныеш душой,

Аж заплачаш душой,
Жаль ахопе такі!
І ня прыйдзе спакой
Да магільнай даскі.

На сьвет будзеш глядзець
Ашалелым ваўком;
Песьні ўздумаеш пець, —
Адазьвешся выцьцём.

Стане пеклам жыцьцё,
Людзі — горш ад зьвярэй;
Думаць будзеш усё,
Як памерці скарэй.

Эй, дзянькі каратаць
Трудна зь ёю, бяда! —
Ня дасьць ночкаю спаць
Усё гэта нуда!

Змуча, хоць ты вазьмі
І ня пі, і ня еш;
Вочы зойдуць сьлязьмі,
І свой лёс праклянеш.

Адно шчасьце людзей,
Толькі змога тады, —
Калі працай сваей
Зваляць камень нуды;

Калі мысьль адна іх
У жыцьці павядзе:
Працаваць за траіх,
Каб ня дацца нудзе.

(10.III.1906.)