Дзяўчынка, галубка мая!

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Дзяўчынка, галубка мая!
Верш
Аўтар: Янка Купала
1905—1907
Крыніца: http://rv-blr.com/literature/2663#905



Дзяўчынка, галубка мая!
Кінь весела вочкам ка мне,
Табой зачарованы я,
Любуюся ў яве і ў сьне.

Дзяўчынка, галубка, хадзі
Ка мне, бо цябе я люблю,
Сагрэю на белай грудзі,
Уцехай каханьня прысплю.

Дзяўчынка, галубка, тады
Забудземся сьвету, людзей,
Забудземся гора, бяды,
Нядолі забудзем сваей.

Дзяўчынка, галубка, сьлязой
Як скропіш павеку сваю,
Я вытру, пацешу, як свой,
І песьню табе запяю.

Дзяўчынка, галубка, ня дам
Зь цябе жарты строіць жыцьцю:
Дзяліць буду я папалам
Нядолю і долю тваю.

Дзяўчынка, галубка, мой друг,
Саўём мы ціхое гняздко,
Дзе створым душу адну зь дзьвюх,
І думы, і сэрца адно.

Дзяўчынка, галубка, мы так
Па хвалях жыцьця паплывём,
З каханьнем за знамя, за знак,
На зайздрасьць цярпеньню, ўрагом.

А толькі, галубка мая,
Мяне, сірату, пажалей:
Любі, як цябе люблю я,
Мілуй і цалуй агнісьцей.

(1905—1907)