Шляхам жыцьця (1913)/I/Шлях мой…

Шлях мой…
Верш
Аўтар: Янка Купала
1913 год

Іншыя публікацыі гэтага твора: Шлях мой…

Прапануем да спампаваньня!

Шлях мой…

Шлях мой ня сьцеліцца сонцем і кветкамі,
Гладкай, павабнай ня лёг раўніной,—
Паміж неўдалымі ўецца палеткамі,
Ўецца зімой і вясной.

Вечэр і ночка закрылі мне раніцу,
Ўхуталі плесьняй, сівым туманом,
Даль-жэ нязбытаю казкай туманіцца,
Казкай, негаданым сном.

Вера ў дзень заўтрашні сілай няведамай
Думы гартуе ісьці, не чэкаць,
Хоць бы там злыдні плот ставілі бе́дамі,
Бе́дамі клікалі спаць.

Зойдзе брат сьцежку мне путамі звонючы,
Пут гэтых толькі не бачучы сам:
«Дзе ты ідзеш?»—запытаецца, гонючы.
«Далей!»—атказ яму дам.

Далей і далей праз выдмы няплодные
Ўсё непакорна, шукаючы ўсё,
Покі не згаснуць прасьветычы зводные
Покі не згасьне жыцьцё!..