Угрунь (1927)/Моладзь і сонца/Ой, напэўна, за вішнёвым

← Завязка

Ой, напэўна, за вішнёвым Верш Аўтар: Андрэй Александровіч 1927 год

Легенда →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Ой, напэўна, за вішнёвым.

Прапануем да спампаваньня!

ОЙ, НАПЭЎНА, ЗА ВІШНЁВЫМ…

За садочкам, за вішнёвым,
ой, напэўна, за вішнёвым
у сарочцы каляровай, —

там каханы мой чакае,
ой, напэўна, ўжо чакае
і трывожна выглядае.

Як ў верасень лісточкі,
ой, напэўна, як лісточкі,
пахмурнелі яго вочкі.

Сэрца мусіць зазлавала
ой, напэўна, зазлавала,
з-за даліны гнеў пазвала.

Але зараз, праз хвілінку,
ой, напэўна, праз хвілінку
стрэне ён сваю дзяўчынку.

Я-ж ня вінна, ўсё бывае,
ой, напэўна, ўсё бывае
і ніхто аб тым ня знае…

Хочаш так, але сумысьле
ой, напэўна ўжо сумысьле
ўсё ня так, як твае мысьлі.

Але згіне гнеў, даруе,
ой, напэўна мне даруе —
прыбягу і пацалую…