Pieśnia žniai. Pat siarpom maim krywym |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Niezabudka_%281918%29._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_16.png/100px-Niezabudka_%281918%29._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_16.png)
Zahadki: 1) Maleńki, harbacieńki, ůsio pole pierabieh. 2) Na niebie bialeje, świecić, a nia hreje. 3) Jak śnieh bialeńki, jak miod smačnieńki, jak kamień ćwiardy… Ci zhadaješ ty?[1]
Ranicaj.
Jak ty mnie mił uschod rumiany i dziŭny blesk twaich lučoŭ i bieły łuh rasoj zasłany i sonny šept baroǔ, lasoǔ!
I luba mnie hladzieć na pole, dzie kołas hniecca da ziamli, dzie radaść jasnaja i wola kruhom ǔsio čysta abniali!
I luba mnie ŭzhlanuć na wiosku, dzie čucien hołas mužykoů!.. Toj ładzić woz, tam jdzie zdaloku hramadka cichaja kascoǔ.
Pastuch chlawy ǔžo átčyniaje, waroty žałasna skrypiać, karoǔ na pašu wyhaniaje, awiečki kučkaju stajać.
A pieśni ptušak hałasista wiasielać łuh, zialony les, dy sonce jasnaje ahnista hladzić prywietna s pad niabies.
- ↑ ¹) Sierp. ²) Miesik. ³) Cukar.