Prykazki: Skory paśpiech, ludziam na śmiech. Paspiašyš — ludziej naśmiašyš.
Try pirahi i adzin piernik. Pajšoŭ adzin chłapiec u miesto. Zachacieŭ jeści, kupiǔ sabie piroh i zjeǔ; ale jamu ješče chaciełosia jeści. Jon kupiŭ druhi piroh i zjeǔ; jamu ŭsio ješče chaciełosia jeści. Jon kupiŭ trejci piroh i zjeǔ dy ǔsio ješče chacieŭ jeści. Paśla jon kupiǔ piernik i kali zjeŭ piernik, to pačuǔ śyć u žywacie. Tady chłapiec udaryǔ siabie rukoj pa łbie i skazaŭ: — „He, jaki ja niedahadliwy, našto-ž ja daremna sapsawaŭ hetulki pirahoǔ? Mnie treba było s samaho pačatku kupić sabie tolki adzin piernik“.
U durnia durnaja hutarka. Kaže Jakim susiedu: — „Zhadaj skolki ǔ mianie karoŭ, to siomaja twaja budzie“. — „Siem“, — atkazywaje susied. I dziwujecca durny Jakim, jak heto susied zhadaŭ skolki ŭ jaho karoǔ.
Sielanin i miadźwiedź.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/28/Niezabudka_%281918%29._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_11.png/100px-Niezabudka_%281918%29._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_11.png)
Ssiabrawalisia miadźwiedź s sielaninam i ŭzdumali jany razam repu siejać. Sielanin skazaŭ: — „Mnie karaški, a tabie, dziadźka, wiarški“.
Wyrasła słaŭnaja repa: sielanin uziaŭ sabie karaški, a miadźwiedziu addaŭ wiarški. Pawurčeŭ, miadźwiedź dy nima što rabić!
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/Niezabudka_%281918%29._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_12.png/200px-Niezabudka_%281918%29._%D0%9C%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D0%BD%D0%B0%D0%BA_12.png)
Na druhi hod kaže sielanin miadźwiedziu: — „Dawaj znoǔ razam siajać“, — „Dawaj! tolki ciapier ty biary sabie wiarški, a mnie addaj karaški“, — uhawarywajecca miadźwiedź.
— „Dobra! — kaže sielanin, — nichaj budzie pa twojemu“, — i pasiejali jany pša-