Старонка:Nashy dni 1937.pdf/95

ЗАГІБЕЛЬКА

(Прысвячаю К. Крапіве)

„Быў я ў Парыжы на кангрэсе —
То ў Загібельцы, браце, лепш:
Грыбоў няма ў Булонскім лесе,
А ў Сене хоць-бы адзін лешч“.(К. Крапіва, Эпіграма)

Быць можа я крыху дзівак,
Але люблю я Загібельку:
Там кожны хвойнік мне — сваяк,
Там ясным днём надрэчны гак
Мне суліць мяккую пасцельку.

Хадзіў я там, вітаў усход
І першыя праменні сонца,
Што дзень выводзяць у паход,
А з ім і хмарак харавод,
Замлеўшы смехам на сасонцы.

Запыніш крок. Спакой і ціш —
Былінка нават не схіснецца,
А ты разважліва стаіш,
Бы нейкі сон дзівосны сніш,
І песня нейкая снуецца.