koje piečatałosia čornym, na dybkach stajačym, miadźwiedziem.
U W. Kn. Litoůskim byli dwa katalickije biskupstwy: Žomojdzkaje abyjmało etnohrafična litoŭskije ziemli — Žomojdź, i Wilenskaje abyjmało biełaruskije i pahraničnyje, z miešanaj narodnaściu ziemli; Wilenskaje biskupstwo abyjmało siem wyšej prywiedzienych, piečatajučychsia pahoniaj, wojewodztw.
Tut iznoŭ zachodzić pytańnie čym kirawalisia Pany Rada W. Kn. Litoůskaho nadajučy herb pahoniu etnohrafična biełaruskim ziemlam, a nie etnohrafična litoůskim?
Chto patron biełarusi?
Šmat chto ličyć, saůsim pamyłkowa, za patrona Biełarusi Michała Archanieła. Michał Archanieł wyabražaŭsia ŭ herbach Kijeŭskaho i Siewierskaho wojewodztw i ličycca patronam Ukrainy a nie Biełarusi. Niekatoryje z heraldykaů polskich XVII st. hatowy byli pryznać za patrona Blełarusi św. Jurja, ale nie znajšli da hetaho dawoli asnoŭ.
Tymčasam šyrejšym kruhom našaho hramadzianstwa dahetul mała wiadoma, što patron, pry wielmi nawat uročystych abstawinach, byů najoficijalnej nadadzien Biełarusi 1274 h.
Dziejałosia heto na druhim Lionskim Sabory. Sabor byů sklikan u sprawie nawiazańnia jednaści s kaściołam Uschodnim hreckim. Poboč z inšymi sprawami pastaŭlena była takže sprawa kanonizaci św. Praksedy, kniazioůny połackaj.
Na sabor prybyło kala 500 biskupoŭ, 70 opatoů i zwyž 1000 duchoůnikoŭ z usich staron świetu.
Paśla atkryćcla synodalnych narad, z woli Ajca św. Hryhoraho X, światabliwaja dziewa Prakseda, kniazioŭna połackaja, była apaw eščena światoj kaścioła katalickaho i patronkaj Biełarusi.
Nazowa Biełarusi pa žydoůsku.
U žywoj mowie, jak i ů starych drukach Biełaruś pa žydoŭsku nazywajecca «Rajsen».
Cikawa, što pad najmieńniem «Rajsen» žydy razumiejuć nia tolki centralnuju Biełaruś, ale i najdalej na ůschod i zachad wysunutyje biełaruskije akrainy, jak zachodna-paůnočnuju čaść čarnihaůščyny i smalenščyny, dy biełastoččynu.
Terytoryja «Rajsen», ůłasciwa Biełaruś, zajmaje wydatnaje miejsco ů historyi duchowaho žyćcla ůschodnia-eůrapejskich žydoů. Zhetul wyjšli najsłaůniejšyje imiony žydoůskich teolohaŭ i talmudzistaŭ; z mahiloůščyny čerpaů duchowaje ciapło hasydyzm, a wałožynskije duchoŭnyje žydoůskije škoły wydawali najbolš pawažanych za wučonaść, pamiž žydami ŭsiej Eůropy, rabinaů. Wilnia pa siahoniašni dzień drukuje talmud i šmat knih dla žydoů usiaho Staroha i Nowaho Swietu.
Niepaścihłaja kambinacija.
U hazetach drukujucca abwiestki ab wychadzie ŭ świet «biełaruskaj» časopisi, u jakoj buduć drukawacca staćci ŭ mowach: biełaruskaj, niamieckaj, rasiejskaj…
Zapraŭdy, wiasiołyje ludzi hety pany redaktary!
