|
Pry niekrucie apynuŭsia,
Hladzić, byccam lichij źwier.
Pad stojkaj jaho prastuje,
Strunoj ciahnie, dyj macuje,
A ŭ baradu kułakom
Jak paradkam jamu sunie,
Hladzi! wot saŭsim ačunie
Naš nieščasny akanom.
„Na što ludziej, kaže, zwodzić?
„Jon mieru nawet prachodzić,
„Ja biaru na swoj atwiet:
„Jaka tut k čortu chwaroba?
„Zdać! — a posla budzie proba,
„Woźmiem jaho ŭ łazaret“.
Dochtar kiašeniu pačuchaŭ,
Maršał tabaki paniuchaŭ,
Niekrut žalasna zapieŭ;
Sudarha na akamona
Napała: paznaŭ Hapona,
Dyj sa strachu abamleŭ.
|
Jechała Agatka da wianca,
Sypała zołata z rukaŭca;
Chto heta zołata pabiareć,
Toj mianie na wianiec pawiadzieć.
Z wiasielnaj pieśni biełaruskaha luda.
|
„Načnicia warhi našy chwalić Pannu świentu!
Načnicia apawiadać čeść Jej niepajentu“.
Hetak tonkim hałasočkam,
U dware raz wiečaročkam
|
