|
Wot tak starčmoju stajać;
Wałasy jaho siwieńki,
Mundzir na jim hałubieńki,
Na hrudzioch kryžy blščać.
A za jim jakiś puzaty,
Byccam miadźwiedź, tak kasmaty,
Heta dochtar maje być;
Ruki za saboj trymaje,
Palcami pirabiraje,
Dyj časta ŭ karman hladzić.
Z lewaj starany maršałka,
Tonieńki, prosty, jak pałka,
Na rozum widna chicior!
Jon s padłobja pahladajeć,
U ruce piaro trymajeć,
Heta, kažuć, prakuror.
Na kancy jakiś wajskowy,
Smukły, widny i zdarowy,
Pryhožeńki kawaler!
Časta jon na stojku wokam
Miecić ŭ razdumji hłybokam;
To pryjomny achwicer.
Wot s kresła maršał schwaciŭsia.
Usim ŭ pojas pakłaniŭsia,
Tabakierkaj zaskrypieŭ;
Dali kryknuŭ da dazorcy:
„Niechaj načnuć adnadworcy!“
Dyj znoŭ na miesta prysieŭ.
Tut la bakawoj razdaŭsia
Swiatlicy žałabny ston,
I najpieršy pakazaŭsia
Naš znajomy akamon.
Jak pryšła šlachcie trawoha,
Kab bumahi ŭsiak składaŭ,
|
