|
A Kaciarynka — niaboha!
„Bojsia, kaže, panič, Boha!
„Hetaž hrech taka napaść;
„Jak pažalusia Haponu,
„Jon pieŭnie takoha honu
„Paniču ciškom zadaść,
„Što zuboŭ nie pazbiraješ,
„I achwotu pacieraješ
„Čužych niawiestak hłumić.“
Koman Hapona zlakaŭsia,
Na čas adstaŭ, dy zaklaŭsia
Maładych jon pahubić.
Wot nočka jaščo ciamnieńka,
Doščyk, jak z sitca, pryšyć,
A wojt daŭnym daŭniusieńka
Zahad pad waknom kryčyć:
Chto pojdzie drowy rubać,
Chto krupy taŭčy i drać,
A chto s cepam małaćić,
Kamu brahu kałacić.
A woś i akonam sam
Prybieh k karčmie na kani,
„Słuchaj, kryčyć, słuchaj, cham!
„U kark šelmaŭ tych hani!
„Bo jak tolki apaźniacca,
„To skažy tym hultajom,
„Što j z zdaroŭjam nia widacca,
„Tak zadam jim nahajom.“
A ŭžo niečaha manić:
Doŭha budzieš pamiatać,
Kali woźmić drać i bić,
To i z ziamli nia ustać.
A woś blisnuli ahni,
Wojt stadołu atčyniŭ,
|
