Старонка:Янка Купала. Збор твораў (1925–1932). Том 5.pdf/262

СЬВІНАПАС і СТРЫНАТКА

Сьвінапас, злавіўшы здрадна
У сіло стрынатку,
Стаў чытаці ёй моралы —
(Меў таку ўжо ўхватку).

„Ты пяюшка, — так ён кажа, —
Сорам мей і ўвагу:
Шмат ня пей, ня пей і мала,
Ня дай з клеткі цягу!

Аб маім пастырскім чыне
На’т ня думай брыдка,
А тым болей — мей шацунак
Над маёю сьвіткай“.

А стрынатка: „Ягамосьцю!
Чым ты — знаю болей,
Дык пакінь сабе моралы,
Мне дай толькі волю!“

1914 г.

---