Старонка:Янка Купала. Збор твораў (1925–1932). Том 5.pdf/255

ЯСТРАБ, ЛІСІЦА Й ПЕВЕНЬ

Неяк стрэўшыся няўмысьне
Ястраб і лісіца з пеўнем
Пачалі яго прасіці,
Каб быў ласкаў, ды што сьпеў ім.

— Ты, так кажуць, — як мы чулі,
Маеш голас, бы жалейку;
Дык запей нам — мы заплацім,
Не паскупімся капейкай!

Певень выслухаў, дый кажа,
Як прыстала ў яго стане:
— Ўсё гатоў вам сьпець, паночкі,
Нават… „вечна спачываньне!“

1913 г.

---