Старонка:Янка Купала. Збор твораў (1925–1932). Том 2.pdf/68

СЭРЦА СПЫТАЙ…

Прыгледзься днём яснаму сонцу
І месяцу ночнай парой;
Ў шум цёмнай услухайся пушчы
І ў шумы паводкі вясной;

Кінь вокам на мур пабяляны,
На стрэхі з саломы зірні;
Зайдзі на магілкі з крыжамі
І насып забыты крані;

Пакратай мінўшчыны попел,
Што ў казках ня кінула жыць;
Сягоньнешні дзень паймі добра,
Што ў сьлед нашай долі бяжыць…

І ўсюды — ад краю да краю,
Дзе зьвернецца думка твая, —
Аб роднай старонцы пытайся
Ты неба, зямлі і жыцьця.

А сэрца — калі ня зьвёў сэрца —
Адкажа за ўсіх неўнарай:
У нас ёсьць паны і іх слугі,
А людзі… што-ж?.. Сэрца спытай…

---