Гэта старонка не была вычытаная
„Не змарудзела дарога,
Хоць іду я зблізка.
Ці ня чуў ты тут, нябога,
Вёска дзе Сядліска?
„Там, дзе мост мінаў праз рэчку,
З крыгаю пад мостам,
Мужыкі паноў калечаць,
Б‘юць і рэжуць проста.
„Ўжо мне ў ножках тнуць бы восы,
Болькі ран цьвікі дзе, —
А крыві там аж за досыць,
Як яе абыдзеш!
„Нам дарогі бог прызначыў,
Ня йдзем імі часта —
Адкажы ты мне, бядача,
Ці пасьпею ў час там“.
То ня топаль ў неба стрэліў,
То ня гук савіны,
То хрысту гаворыць Шэля
Гарда і з прыцінам:
