Старонка:Выбраныя вершы (Чарот, 1925).pdf/14

КОМСАМОЛІЯ

1.

Вёска дрэмле… Вечар ліпнёвы…
Толькі вуліцы звонкі сьмех…
У лапці абуты з ліп новых
Едуць яны на начлег.

Сьвіткі зрэбны… палатаны…
Але хлопцы — проста душа!
Гора бачылі шмат яны…
— Гэй, паганяй! Шырай шаг!

І заляскалі коняй капыты,
Дарогу друкуе сто ног…
Месяц плача хмаркай закрыты —
Угнацца за імі ня мог.

Вось паляна — коньмі стрыножана…
Вогнішча! Песьні! Сьмех!
Толькі лес шэпча трывожна
Дзіўны сказ пра новы начлег.