- Адважна ў бой рыхтуйся. брат, —
- Баяцца нечага крыві, —
- Твой прадак выліў яе шмат,
- Ты памяць прэдкаў аджыві.
Каня буланага сядлай,
У стрэльбу крэпка ўбі набой
І, блаславіўшы бацкаў край,
Едзь па загаду ў грозны бой.
- Як дасьцігнеш чужацкіх гонь,
- Патопчаш ворагаву рунь, —
- Ты матку — бацькаўшчыну ўспомнь.
- І ў бок кінь вокам сваіх пунь.
А чалавечае на цэль
Жыцьце узяўшы на прасьцяг,
У грудзі сьвенчаная стрэль,
Адно ня сцэль ў крыж на грудзях,
- Адважна ў бой… Вайна войну
- Спладзіла, хай-жа бітва йдзе
- За шчасьця лепшаго вясну,
- За волю, вольнай грамадзе.
Аб долі роднай стараны
Нам сьведчыць не адзін курган,
Дзе дрэмлюць слаўныя сыны,
А страж дзяржыць ноч ды туман“.
- („Склік“).
|}
На гэты склік пашлі і сыны Беларусі разам з іншымі народамі толькі ціха, з вялікай жальбою, праводзілі іх сем‘і, ціха праводзілі думкамі братоў браты, закінутыя доляю ў далёкую чужыну:
|
„Браце мой любы! Ідзешь на вайну?… |
