Старонка:Адвечная песьня.pdf/13

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная



Весна.

        Што мармочыш ты там?
        Німа часу чэкаць, —
        Табе раду я дам,
        Як бяду ашукаць.

            Асьмель трохі сябе,
            Пыху с сэрца зьнімі,
            І насеньне к сяўбе
            З магазыну вазьмі.

        Браць ня прыдзецца шмат,
        Які пудзік другі,
        Бо, як чула я, брат,
        Шнур твой вельмі вузкі.

Мужык.

        Міла рада твая,
        Ясна пані Весна,
        Дый, як сьвет пазнаў я,
        Мне вядома яна.

            Знаю я магазын,
            Толькі з им з году ў год
            Адзін выхад, адзін:
            Недарод, недарод.

Весна.

        Бог с табой! — я іду
        Падаць Лету наказ;
        Адно скем: я ў гаду
        Не бываю двух раз.

Адходзіць. Мужык злазе с пала, бярэ с калка хамут і дугу выходзе с хаты. Сонцэ прыветліва заглянула ў ваконцэ.