Старонка:Адвечная песьня.pdf/12

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная



        Ўжо прасохла ральля,
        Ўжо рунее трава,
        К сабе клічэ земля,
        Ты ў яе галава.

            Табе рэчкі бурляць,
            Табе кветкі цьвітуць,
            Табе пушчы шумяць,
            І зязюлі пяюць.

        Ды і сонцэ, глядзі,
        Гэтак сьвеце не зра,
        Ну ідзі! ну ідзі!
        Араць, сеяць пара!

Мужык (што хвіля ўздыхаючы).

        Ўжо ўстаю, ўжо іду,
        Ясна пані Весна,
        Толькі вот на бяду
        Зерня к севу німа.

            Трохі нешта было,
            Што мне Восень дала,
            Вось Зіму нанясло,
            І ўсё чыста зьвела.

        Апасьледні мяшок
        К Калядам я змалоў,
        Цяпер сьвіран і ток,
        Як хто махалам зьмёў.

            І сам сеяць я рад,
            Ды, як бачыш, с Кадяд
            Усё выбраў да дна,
            Ой Весна! ой Весна!