Саха

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Саха
Верш
Аўтар: Янка Купала
1905—1907
Крыніца: http://rv-blr.com/literature/2663#900



Друг мой неадчэпны,
Саха ты крывая,
Хоць корміш сьвет цэлы,
Сама ж век худая.

Вяровак, жалеза,
А дрэва найболей
Пайшло, каб пажытак
Зь цябе быў у полі.

От рэзьні-нарогі,
Паліцу — ўзьнімай роль —
Мне выкаваў ў кузьні
З жалеза каваль Сроль.

Палічнік, прыполак,
Падсошнік-крывуля
Прыладжаны мною
З дубочка-сынулі.

На пласе зь бярозы,
Ў рагач увязанай
Падвоямі туга,
Нарогі ўзагнаны.

Рагач жа яловы —
Ў ім мыліца ўбіта —
Зь ярмом змацаваны
Прызьмом з дубцоў вітым.

Ў ярмо і кульбакі
Капаныя ўткнёны,
А такжа й занозы
На ўсе дзьве староны.

Такіх вось прыладаў
Сабраць сасе трэба,
Каб здатнай была ўжо
Дабыці нам хлеба.

Як гэта ўсё умелай
Рукой і здаровай
Прывёў да парадку —
І сошка гатова.

Валоў запрагаеш,
Кульбакі прымерыш
І — валь баразною!
К сабе, «Бур», к сабе, «Рыж»!

К сабе, «Бур», к сабе, «Рыж»,
Ідзі, сошка, ёмка,
Мы ж гора забудзьма,
Запейма а громка.

Запейма, як дужы,
Каб сьвет аж затросься,
На ўсе каб староны,
Як гром, гул разьнёсься…

Ты, сошка, худая,
Я пан твой — араты,
Век бедны, галодны,
Хоць пан наш багаты.

(1905—1907)