Руслан і Людміла (рэдакцыя 1938 г.)/Уступ

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Прысвячэнне Руслан і Людміла (рэдакцыя 1938 г.)
Паэмы
Аўтар: Аляксандр Пушкін
1820
Арыгінальная назва: Руслан и Людмила
Пераклад: Андрэй Александровіч
Песня першая



Над сінім морам дуб зялёны;
На дубе залаты ланцуг:
І днём і ноччу кот вучоны
Па ланцугу вядзе свой круг;
Ідзе направа – спеў заводзіць,
Налева – казку ён бубніць.

Там цуда скрозь: лясун там бродзіць,
Русалка на галлі сядзіць:
Там на няведамых дарожках
Сляды нябачаных звярэй;
Хацінка на курыных ножках
Стаіць без вокан, без дзвярэй;
Праяў там повен лес, даліны;
Там на світанні хвалі хлынуць
На бераг мёртвы, дзе пяскі,
І трыццаць віцязяў плячыстых
Чаргой выходзяць з хваль празрыстых,
А з імі дзядзька іx марскі;
Там каралевіч мімаходам
Чаруе грознага цара;
Там чараўнік перад народам
І цераз лес, і цераз воды
Нясе ў высі багатыра;
Ў цямніцы там царэўна тужыць,
Ёй шэры воўк аддана служыць;
Там ступа з Бабаю Ягой
Ідзе, брыдзе сама сабой;
Там цар Кашчэй над скарбам чахне;
Там рускі дух... Там Руссю пахне!
І там я быў, і мёд я піў;
Ля мора бачыў дуб зялёны:
Пад ім сядзеў, і кот вучоны
Свае мне казкі гаварыў.
Адну я помню: казку гэту
Цяпер расказваю я свету...