Радасны будзень (1935)/III/Снапок аўса

← Вецер лётае, вецер гойсае

Снапок аўса Верш Аўтар: Уладзімір Хадыка 1935 год

Дрыжыць, калоціцца дрыгва →

Прапануем да спампаваньня!

СНАПОК АЎСА

Мне сказала маці: выжні
Ты цялятам асакі…
Калыхаўся ціха здрыжнік
Ля блакітнае ракі.

Мне сказала маці: туга
Натапчы і прынясі…
Гаманіла неба з лугам,
Гаманіла з лугам сінь.

Маці мне сказала: ў хату
Ты астатняе усып…
Жалі ў полудзень дзяўчаты
Недажатыя аўсы.

Па балотах і аблонях
Я зялёнага шукаў…
Сенажаці збілі коні
I пасохла асака.

Па дарозе невядомай
Беглі кветкі і раса…
І да матчынага дома
Я прынёс снапок аўса.

1927 г.