Па жыцьцёвай пуцявіне

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Па жыцьцёвай пуцявіне
Верш
Аўтар: Янка Купала
1905—1907
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/660



Па жыцьцёвай па цярністай
      Пуцявіне йду,
А за мной мая нядоля
      Гоне ўсьлед бяду.

Бяда чорная такая
      Сунецца, бяжыць,
Сьлёзы, жаласьць насылае,
      Аж трудненька жыць.

Смутна, смутна, цурком сьлёзы
      Льюцца з-пад павек,
Хоць бы йшла ўжо сьмерць-магіла,
      Чымся так жыць век!

Эй, пайду я ў бор шумячы,
      Песьню запяю,
Перад лесам выльлю скаргу
      Горкую сваю.

Дзе ты, доля, дзе ты, воля?
      Ня знаць, не чуваць;
Глуха стогнуць дубы, хвойкі,
      Галіны трашчаць.

Каб, здаецца, абняў елку,
      Сагрэў бы сабой,
А зь людзьмі так неяк зімна,
      Жудка, Божа мой.

Акавала сонца праўды
      Няпраўды зіма,
І як жыці, што чыніці?
      Разгадкі няма.

Толькі чорная нядоля
      Сунецца, плыве,
Хоць змагаюцца зь ёй, гоняць,
      А яна жыве.

(1905—1907)