На ростані (1924)/III/Незразумелае

← ⁂ Чырванее заход ад марозу

Незразумелае Верш Аўтар: Уладзімір Жылка 1924 год

⁂ Твае блакітнасьці нязьменны →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Незразумелае.

Прапануем да спампаваньня!

III. СПАТНАНЬНІ З ЭРОСАМ.

НЕЗРАЗУМЕЛАЕ.

О, какъ убійственно мы любим…

Ѳ. Тютчевъ.

Як малой ты хапала агонь
І казала з трывогаю маці:
— „Гэта жыжа, дзіцятка маё!“ —
Ты сьпяшалася ручкі прыняці.

А цяпер вось, каханьня вагню
Аддаеш пачуцьцё ты і сілы,
А заўважыць хто гэта табе —
У вадказ ты сьмяешся так міла…