На ростані (1924)/II/Сёмуха

← Вецер

Сёмуха Санэт Аўтар: Уладзімір Жылка 1924 год

Сьмяротны пах →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Сёмуха (Жылка).

Прапануем да спампаваньня!

СЁМУХА.

Начыста зьмецены і вуліца, й двары,
Ля ганкаў і варот паўбітыя бярозкі: —
Сягоньня Сёмуха, сягоньня сьвята вёскі,
І весялейшае ня знойдзецца пары!

Пагожы, ясны дзень. У полі і ў бары
Паветра хмельны пах, сьмяюцца сонца коскі;
А ў хаце бел абрус, падходны блін — дар боскі,
І шчасьцем сьвецяцца мужычыя твары.

І веру радасна я болей, чым калі,
Ў вялікі лёс і шлях Радзімае зямлі:
Абуджаны народ быліц дазнае сказ, —

Узрушыць, як адзін, пры сьвеце бліскавіцы.
Прыйдзі хутчэй! Я жду цябе, жаданы час!
Дай думам сёмушным і казкам дай зьдзяйсьніцца!