Калі любоў ізмучыць… (Гейнэ/Багдановіч)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
*** Калі любоў ізмучыць…
Верш
Аўтар: Генрых Гейнэ
Пераклад: Максім Багдановіч
Крыніца: Багдановіч М. Поўны збор твораў у 3 тамах. Т. 1. — Мн.: Навука і тэхніка, 1991. Ст. 371


Калі любоў ізмучыць
Два сэрцы маладыя, —
Смяюцца ў небе зоркі,
Гавораць, залатыя:

«Хай людзі-небаракі
Душою шчырай любяць, —
Любоў іх гнібіць тугай,
Жыццё ім нават губіць.

А мы — бяссмертны; вечна
Блішчым на небе сінім,
Бо мы любві не маем
І з мук яе не гінем».

(1869 / 1909)