З палёў Заходняй Беларусі (1927)/I/Віхор

← На пярэдадні

Віхор Верш Аўтар: Уладзімір Жылка 1927 год

Меч →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Віхор (Жылка).

Прапануем да спампаваньня!

ВІХОР

Гасьцём і мараю трывожнаю
Зьляцеў да нас з-пад самых зор,
Краінай любаю разложнаю
Імкне, гудзе, шуміць віхор.

І не, ня злы, але, бушуючы,
Ў шалёным імпаце ўвесь ён,
Ваду вазёр і рэк хвалюючы,
Пусьціў на пушчах песьню-звон.

Грыміць, гудзе ўсё недарэчнае,
Што раз віхор гучней, прудчэй.
Услухайся, паймі адвечнае
І гімны вырвуцца з грудзей.

Пара, пара дазнацца, зьверыцца
Сваіх магутных сонных сіл.
Адважны хто спыніць намерыцца
Размах жыцьця і творчы пыл?..

Дзе йдзем, і дзе капцы канцовыя?
Дзе ходу нашаму мяжа?
Ў адказ віхор пяе ўсё новае,
І лязіво блішчыць нажа.

1921 г.