Зь песень беларускага мужыка

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Зь песень беларускага мужыка
Верш
Аўтар: Янка Купала
Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/668



Я – багач, я – магнат! –
Усім рад, усім сыт!
Што мне пан, што мне кат?! –
Цэлы сьвет мне адкрыт!

Я усё закляну,
Усё сілай папру, –
З гор зраблю даліну,
А з далінкі гару!

Затрымаю ваду,
Цёмны бор павалю,
А як з сошкай пайду, –
Увесь сьвет накармлю!

Кажуць, кволы дух мой...
А ўсё ж я маладзец:
Замахаю касой –
Трупам ляжа сівец!

Кажуць, крыўджу людзей...
Ах, каб іх жа багі! –
Ці ж ня з працы маей
Карыстае другі?!

Эй, дуж я да ўсяго –
На ральлі, на лугу!
Толькі гора свайго
Я змагчы не магу!..

Толькі шнур мой вузкі
Град аполе, пажне,
I залом ведзьмакі
Заплятуць на мяне.

Толькі ў хатцы маей
Зімой сьвішча віхор,
Хлябок вынесе зьмей,
Дроў ня дасьць панскі бор.

Толькі, як памру я,
Прападаю, як мыш, –
Няма хоць бы гнільля
На труну і на крыж...

Толькі, як памру я,
Не ўмірае бяда, –
Хоць з магілкі маей
Насып змые вада.

(1905–1907)