Байкі, гумар, сатыра/Байкі/Воўк на псарні

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Сяляне і рака Воўк на псарні
Байка
Аўтар: Іван Крылоў
1928 год
Арыгінальная назва: Волк на псарне
Пераклад: Баляслаў Друцкі-Падбярэскі
Конь і сабака

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Воўк на псарні.

Воўк, лезучы ў аўчарню,
Заблутаўся й папаў на псарню.
Пачуўшы шэрага дух блізка забіякі
Паднялі гвалт сабакі.

З ланцугоў аж ірвуцца
У бой з ваўком ўступіць імкнуцца.

Прачхнуліся псары, ўзьнялась трывога:
— Хто, што? пытаюцца адзін аднога.
Крычаць: адзін — агню давай!
Другі — вароты зачыняй!
Словам — пеклам стаўся двор.
Бягуць, хапіўшы хто тапор,
Хто кол, а іншы і ружжо.

Воўк, бачачы што ўжо
З ім справа кепска, закруціўся,
Ў куток забіўся,

Зубамі ляскае, паставіў дыбам шэрсьць,
Здаецца: вось гатоў ўсіх зьесьць…

Байкі, гумар, сатыра (1928). Стар. 23.jpg

Навокал лыпае вачыма,
Уцечка, бачыць немагчыма

Зусім прыйшоў яму канец!
Прыдзецца тутка за авец,

За усе зладзействы здаць рахунак…
Шукаючы якійсь ратунак
І выхад ў гэткім цяжкім горы —
Ўступае воўк ў перагаворы.
І кажа: што у вас за шум?
Сябры! я-ж ваш стары і сват і кум,
Прыйшоў да вас цяпер мірыцца.
Даволі нам ужо сварыцца!
Забудзем прошласьць, зробім згоду!
Я прыкрасьцяў ужо народу
Рабіць ня буду, ў тым клянуся!
На’т болей — я за вас бяруся
З другімі на сьмерць ваяваць,
Ад ўсіх ваўкоў абараняць.
І воўчай клятвай вам сьцвярджаю,
Што я…
— Перапрашаю!
Тут лоўчы спыніў воўка мову:
— Я ўжо стары і воўка слову
Наколькі верыць — добра знаю!
Дзеля таго вось звычай маю:
З ваўкамі гутарыць аб міравой —
Садраўшы скуру. з. іх далой!


Сказаўшы так —
Лоўчы на ваўка пусьціў сабак…