Chmarki ciomnyje, maje bratanki!
Wiecier honie was biez darožańki,
I nidzie-ž dla was nima chatańki.....
Atpačyńiecia až u Božańki!
Hdzie radzilisia, hdzie-ž wy chmarački?
Hdzie „tutejšymi“ nazywalisia!
Lacicio usio, tak jak jarački.....
Choćby troški hdzie zatrymalisia!
Ziamli rodnieńkaj znać nima u was,
Ni uhłočka, ni prytułačku:
A tut wiecier dźmie horšy raz-u-raz,
Lacicio že wy biez ratunačku!
Latučy, ślazoj ziamlu rosicie,
Až šumiać listki, zielanieje les;
Umirajučy, žyċcio nosicie,
Usiamu žyċcio, sabie tolki kres!
Прапануем да спампаваньня!