Hustoj puščaj, u marozie
Jechaŭ bahaty pan,
Až razbojnik pry darozie
Zatrymaŭ rydwan;
Usio zabraǔ z hrašmi ǔ kalecie,
Zabraŭ usiu pryładu,
U panskaj sieŭ sabie karecie,
A pan biažyć zzadu!
Maroz pale panu nohi,
Cieło prabiraje,
A tut šmat ješče darohi,
A tut duch zajmaje.
Pan razbojnika błahaje
Ratawać at śmierci: Litaściwym abzywaje,
Aby nie umierci.
I razbojnik zlitawaŭsia:
Kažušok daŭ panu,
Pastały, što abuwausia,
Wykinuǔ z rydwanu.
Sa ślezami pan bandycie
Caławaŭ u brucha, —
Sto acaliŭ jamu žyćcie Kawałkam kažucha.
Abiecaŭsia i malicca
Za jaho i dzietak,
Sławić dobraść i dziwicca,
Sto jon zrabiŭ hetak!
Oj nia pieršy to bandyta
I pan nie astatni, —
Što dabro usio zdabyto
Tolki kryůdaj bratniaj,
A tahdy užo, dla sławy
Kinie choć abjedki,
Wot i stanie pan łaskawy,
Litaściwy, redki!
Прапануем да спампаваньня!