Hołas dušy (1926)/II/Usich Światych
← Najśw. Dziewy Maryi Ražancowaj | Usich Światych Казаньне Аўтар: Казімір Сваяк 1926 год |
Dzień Zadušny → |
Usich Światych.
(1-ha listapada).
1. U dzień hety abchodzim pamiać duš sprawiadliwych usich razam: niatolki tych, što žyčciom swaim niazwyčajnym zasłyli šyroka-daloka. Lik duš zbaŭlenych „tysiačami tysiač“, jak piša Jan św. ŭ Apokalipsie: „Z usich narodaŭ, i pakaleńniaŭ i ludaŭ, i mowaŭ“. Jak-ža miła sercu našamu wieryć, što razłuka pa śmierci darahich nam tolki da času, što tym milejšaje budzie spatkańnie na henym świecie, čym čyściejšaja družba na hetym.
2. A daroha da nieba prostaja, choć nia lohkaja, bo i meta nie aby-jakaja. „Kali chto choča jści za mnoj, niachaj adračecca samoha siabie, woźmie kryž swoj i śleduje za mnoj“. Samaadračeńnie, kryž i naśledawańnie Chrystusa — woś daroha, katoraja dała nieba miljonam.
3. Razwažaj, jakimi-to łaskami nadzialaje Boh swaich wybranych, pazwannych da wyšejšaj cnoty: abjaŭleńni, łaski cudaŭ, heroičnyja ŭčynki, a pa śmierci čeść patomnych i prykład na cełyja pakaleńni. U dzień Apošniaha Sudu — chwała i paŭstańnie z umioršych. Bač-ža, jak da wialikaj mety pryzywaje Boh słuhi swaje!
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Ho%C5%82as_du%C5%A1y_%281926%29._%D0%A3%D0%B7%D0%BE%D1%80_1.png/60px-Ho%C5%82as_du%C5%A1y_%281926%29._%D0%A3%D0%B7%D0%BE%D1%80_1.png)