З Рабіндраната Тагора (1925)

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
*** Шапнуў ён: «Мілая, ну глянь, хоць разік глянь!»
Верш
Аўтар: Рабіндранат Тагор
Пераклад: Якуб Колас


17 

Шапнуў ён: «Мілая, ну глянь, хоць разік глянь!»
Яму з дакорам я прамовіла: «Адстань!»
А ён са мной астаўся.

За рукі ўзяў мяне, у вочы мне зірнуў.
«Пакінь!» — сказала я. Ён вокам не змаргнуў
І толькі пасміхаўся.

Да вуха мне прыпаў, крануўшыся шчакі.
Абурана сказала я: «Ах, стыд які!»
Ды стыд яму не стаўся.

Ён кветачкаю мне аздобіў валасы.
«Якая ж мне карысць ад гэтае красы?»
І тут ён не крануўся.

І зняўшы мой вянок, пайшоў ад мяне проч.
Я плачу, думаю аб ім і дзень, і ноч —
Ах, хай-бы ён вярнуўся!


1925