Хрыстаматыя беларускае літэратуры. ХІ век—1905 год/Я. Чачот/Ніхто цябе, татка…

← Нашто нам дым выядае вочкі?

Ніхто цябе, татка… Верш Аўтар: Ян Чачот 1922 год

Як то добра, калі мужык… →

Іншыя публікацыі гэтага твора: Ніхто цябе, татка, пахаваць не йдзе…

Прапануем да спампаваньня!

НІХТО ЦЯБЕ, ТАТКА…

Ніхто цябе, татка, пахаваць ня йдзе,
За то, што мы ўвесь век пражылі ў бядзе.
Нечым гарэлкі купляць,
Ніхто ня йдзе хаваць.

О Божа-ж мой! Божа! што цяпер за сьвет!
Там і людзей няма, гдзе гарэлкі нет;
Чы весяляцца, чы смуцяць,
Усё розум ёю муцяць.
Ой пазаву-ж, Божа, анёлы Твае,
Пазаву-ж я, Божа, сьлёзанькі мае,
Няхай войчаньку схаваюць
І магілу абліваюць.

А вы, людзі, людзі, няхай вам дасьць Бог
Паправіць ваш брыдкі, паганы налог,
Што вы навет без гарылкі
Ня ідзеце й на магілкі.