ВОЖДЕЛЕНІЕ ср. бажаволеньне, бажахотлівасьць, пажадлівасьць,
ВОЖДЬ м. вадар, вадарскі, вадарства.
ВОЖЖА ж. вяроўка прывязваная да уздэчкі запрэжанага каня: лейчына, лейцы, лейцаваць.
ВОЗБРАНЯТЬ каму што, забараняць.
ВОЗБРАНИТЕЛЬ, забароншчык.
ВОЗБРАНЕНІЕ, забарона,
ВОЗБУЖДАТЬ каго к чаму, што ў кім: пабуджаць.
ВОЗБУЖДЕНІЕ, пабудка, узбураньне.
ВОЗБУДИТЕЛЬНЫЙ, пабуджальны, ўзбурчівы. Ўзбурчывы характар.
ВОЗВЕСЕЛЯТЬ, зьвесяляць. Зьвесялімся, брацьця, духам. Трэба чым колечы сэрца зьвесяліць. Зьвесялемся не смуцемся, спасіцель ніне ляжыць на сене.
ВОЗВОДИТЬ, ўзвадзіць.
ВОЗВРАЩАТЬ што куды або каму: зьвяртаць, зьвяртацца, зварот.
ВОЗВРАТНЫЙ, заваротны. Зваротны тыфус.
ВОЗВРАТИМЫЙ, спаваротны. Спаваротны доўг.
ВОЗВЫШАТЬ каго, што, узвышаць, звышаць, ўзнасіць, ўзьнімаць.
ВОЗВЫШЕНІЕ, звышнасьць, ўзвышша.
ВОЗВЫШЕННОСТЬ ж. падвышэньне, пазвышша. На пазвышшы, паміж возерам і ракой, ляжыць наша поля.
ВОЗВѢЩАТЬ каму што аб чым; спавяшчаць, зьвяшчаць, запавядаць.
ВОЗВѢЩЕНІЕ, зьвесьце, спавестка, запаведзь.
ВОЗГЛАВІЕ ср. узгалоўе.
ВОЗГЛАГОЛАТЬ, загаманіць, прамовіць.
ВОЗГЛАШАТЬ што аб чым каму; аглашаць, аглашацца, аглашонік, апавяшчаць, спавяшчаць.
