НАВЛЕКАТЬ што на што, ці на каго; наўсьцягаць, наўсьцягнуць, няўсьцяг. — Наўсьцягаць на себе людзкое нездаволеньне. Ен гэтым наўсьцяг на себе бяду. Не наўсьцягай на сябе Божай кары.
НАВОДНЯТЬ што, заліваць вадой; авалажываць, авалога.
НАВОДНЕНІЕ, разьліў вады; паводка, разводзіца; вызліў рэк, вод.
НАВОЗ м. гной, гнаіць, гнойны; памёт. Ядуць траву ўсё памётную, а пьюць ваду — ўсё балотную. (Р. 8-9. 274).
НАВОЗРАСТѢ прысл. надорасьце.
НАВОЛАКИВАТЬ, нацягаць.
НАВОЛОЧКА, ж. похва на падушку; наўлечка, наўлечнік; пошаўка.
НАВОНЯТЬ чым, насмуродзіць.
НАВОРАЧИВАТЬ чым на што; навяртаць, навернуты, наваротлівы.
НАВОРОШИТЬ чаго, напарушыць, натрасьці.
НАВОРОВАТЬ што, накрасьць, накрасьці, накрасцца.
НАВОРСИТЬ сукно, накутраць.
НАВОРЧАТЬ, навурчэць.
НАВРАТЬ што каму; налгаць.
НАВРЕДИТЬ каму, чым; нашкодзіць.
НАВРЯД прысл. наўдачу.
НАВСЕГДА прысл. назаўсёды.
НАВСКОСЯК прысл. наўскось.
НАВСТРѢЧУ прысл. насустрач.
НАВСПЯТЬ прысл. наўсузадзь, наўзадзь.
НАВЬЮЧИТЬ што на каго, натрочыць.
НАВѢРНО прысл. напэўна.
НАВѢС ш. павець, паветка, паветны; наслон; застрэшак.
НАВѢЩАТЬ каго, наведываць, наведзіны.
