Bo kali budzieš na hrech uwažaci
I praŭdy serca ludzkoha pytaci, —
Nie ustaicca słaboje stwareńnie:
Kožny šukaje ŭ Ciabie ačyščeńnia.
I dziela prawa, dziela Twajej woli,
Šukaŭ Ciabie ja ŭ kryŭdach i złoj doli:
Zrańnia da nočy duša tak čakala,
Na Twajo słowa nadzieju składała.
Hdzie-ž miłaserdzie i hdzie wybaŭ-
leńnie,
Z hrechu-niadoli ci paniewaleńnia:
Adno u Boha, świetu Prawadaŭcy,
Adno ŭ Chrystusie, ad śmierci Wy-
baŭcy.
|}
IV. Ledź tolki…
(Pawodle ps. 62).
|
Ledź tolki błyśnie na niebie zarnica, Ŭ suchoj ziamlicy, biazwodnaj i trudnaj, |
