|
„Jość u ciabie Kaciarynka dočka,
„Jana ŭ maci, jak prawaja wočka:
„Dyj Hapon naš małady,
„Jon Caru wierna słužyŭ,
„Čynoŭ, počaściej nažyŭ,
„Chwat dziacina — choć kudy!
„Bjom my ŭsie čałom wašeci!
„Zazawi jaje iz kleci,
„Niechaj z nami pahulaje,
„Dyj harełki papytaje“.
Tut dziaŭčata, maładzicy
Kaciarynku iz światlicy
Česna pod ručki wiaduć.
I taki pieśni piajuć:
„Otož tabie, Chwiodarka,
„Uwiadzionka Kaciarynka,
„Kali jaje lubiš, daj piroh,
„Kali nia lubiš, to won za paroh!
„Nia chwalisia, što ŭ nas byŭ,
„Što našaj Kaciarynki nia zlubiŭ“.
Chwiodar maładu ŭstrečaje,
Poŭnaj čarkaj prapiwaje,
Piroh, syr kładzie na stoł;
Harełka ŭ misku lijecca,
Rublawik na dnie badziecca,
Razhulaŭsia swat wiasioł.
A dzieŭki wodku zabrali,
Zakuski, piroh i syr,
U istopku pabiažali,
Hałosiučy na ŭwieś mir;
Uzdawol tam pili, jeli,
I hetaki pieśni pieli:
„Mowiła bočačka, ŭ piŭnicy stojučy:
„Kali mianie nia wypjecie,
|
