Гэта старонка не была вычытаная
— Раскажы пра уражаньні, дружа,
як твой погляд на справы цяпер? —
Адказаў: — Я судзіць не бяруся,
толькі веру — расьце БэСэСэР.
На Савецкай спаткалі „бяседу“ —
Учарашняя публіка зноў:
нэпман, рабін і поп ідзе сьледам,
ціха шэпчуць — ня чутна іх слоў.
Горад змоўк неяк раптам, напружна:
хто заняты — пайшоў спачываць —
трэба з новаю сілаю дружна
на работу удзячную стаць.
*
Менск маўчаў. Правады ня шумелі,
асыпалася інеем сыпкім краса.
Новы год у цьвятлівасьці белай
па-над плошчаю зоры красаў.
Пасьцілаліся зоры на бруку,
Беларусі ўрачысты рыхтуючы шлях;
дрэвы выцяглі белыя рукі,
каб наперад няспынна ішла.
Сьнежань, 1928 г.
|}
