Гэта старонка не была вычытаная
Гуляка-растратчык.
— Няхай сапраўды будзе так,
а покуль ‘шчэ саветы жывы,
гаруйце, нэпман і кулак,
я п‘ю за працу вашу, віват!
...........
— Цяпер ты ведаеш, дружак,
адкуль зьяўляюцца настроі?
Яны заўсёды без нажа
душу краіны нашай крояць!
*
Менск маўчаў. Правады ня шумелі,
асыпалася інеем сыпкім краса.
Новы год у цьвятлівасьці белай
па-над плошчаю зоры красаў.
І пад гэтую негую яснасьць
Беларусь перайшла ў адзінаццаты год,
Усьміхаліся весела й шчасна
адлятаючы зьнічкі далоў.
II
НА НОВЫ ГОД
Раніца сьцягі разьвесіла,
шэраньню дрэвы ўпрыгожыла.
Сонца ўсьміхнулася весела
белым пушыстым атожылкам.
