Старонка:Узброеныя песні (1936).pdf/43

Я еду ў калгас, як таварыш, як брат,
Там свята сягоння, там росквіт прышоў,
Там радасць выходзе з сваіх берагоў:
— Зямлю атрымалі на векі вякоў!

Спяшаюцца вёрсты і думкі, і час.
Калгас весяліцца. Святкуе калгас.

27/IX-35 г.

|}