Старонка:Творы М. Багдановіча (1927—1928). Том I.pdf/297

З А. ПУШКІНА.

---

233.

∗     ∗
∗

Сяджу я ў турме за рашоткай гады.
Узросшы на волі арол малады,
Друг сумны мой, машучы моцным крылом
Крывавую страву клюе пад вакном.

Клюе і кідае, глядзіць ён ў вакно,
І нібы задумаў са мною адно.
Завёць мяне крыкам, паглядам сваім
І хоча прамовіць: «Давай уляцім!

Мы — вольныя пціцы! Пара, брат, пара!
Туды, дзе за хмарай бялее гара,
Туды, дзе сінеюць марскія края,
Туды, дзе гуляем… сам вецер ды я».