Гэта старонка не была вычытаная
Многа ёсьць хлеба
на тых палетках,
і лесу і золата
аж праз край.
Цэлься, дружыньнік,
сурова і метка,
гэта ж і ёсьць
твой няказачны рай.
І вось
узьнімаюцца пальцы
гарматаў,
і ангел-збавіцель
узводзіць курок,
і ангел-збавіцель
штурхае за краты
таго, хто ‘шчэ мае
і сэрца
і зрок.
Таму так і ўзьняты
няўтомныя рукі,
і ў гэтую ноч
і праз вецер і стынь,
