Старонка:Пералажэнне некаторых баек Крылова (1903).pdf/20

— 18 —

ВАСИЛЕКЪ.

(На нивѣ Суражскаго уѣзда, посвящаѣтся Александру Ивановичу Воробьеву).

На прыгорачку; у жы́ци
Сь пищанай зямлицы
Вырастаў цвяточыкъ
Синій Василечыкъ.
Бизъ расицы зь ве́чара
Хмара падступи́ла,
Халодная ночка
Василька змарыла.
На глини съ пясочкамъ
Хлѣбцамъ ни’бъясися
Тольки ели—ели
Будзье душа ў цѣли.
...........
Горька жъ яму жы́стачку^[1]
Тую карата̀ць,
Сьхили́ў йонъ галовачку,
Да-й-стаў усыхаць
— Хоць бы мнѣ да̀ сьвѣту…
Соньняйка даждацца,
Можа бъ я изно́вў,
Пача̀ў атжыва̀цца.
Ни́ўма^[2] чаго хочышъ,

1. Жизнь.
2. Неизвѣстно.