Старонка:Паўстанцы (1925).pdf/14

…Нажамі… (баязьліва спыняецца)
Не, ён сам,
ён сам памерці захацеў…
А шалясьцела сенажаць…
Дождж біў градам…
Во… званы хаўтурныя зьвіняць…
паны зьбіраюцца… нарада…
народ ідзе… павесялеў…
нажамі…
Не, ён сам,
ён сам памерці захацеў…

∗     ∗
∗

Пяючы сумную песьню, павольна ўваходзяць чатыры дзяўчыны але угледзеўшы селяніна зараз-жа спынілі пяяць.

1-ая дзяўчына

Бедны, як любіў ён, як любіў ён сына,
працаваў, вучыцца можнасьць яму даў…

2-ая дзяўчына

(пра сябе)

Быў такі прыгожы… і адна хвіліна,
ад рукі няволі цяжка так сканаў.
(Падыходзе да селяніна, прыглажвае яму галаву, папараўляе вопратку. Селянін баязьліва адмахваецца рукамі з словамі: „не, ён сам, ён сам…“ дзяўчына яго супакойвае і незадоўга разам з ім выходзе).

3-яя дзяўчына

(задуменна, на твары відаць прыбітасьць настрою)

Эх, ты, доля-доля…

1-ая дзяўчына

(глядзіць на селяніна, якога 2-ая дзяўчына вывокца

Помста за цябе — затопіць у крыві…