Старонка:Межы (1929).pdf/147

ЗАБЛІШЧАЛІ Ў ЦЁМНАЙ ДАЛІ МАЯКІ…

Заблішчалі ў цёмнай далі маякі…
Ну, садзецеся за вёслы, маракі;
Ну, тужэй, тужэй навалімся назад,
Перарэжам хваль сустрэчных цэлы рад.

Нам нястрашны вецер сіверных старон,
Пусьцім быстра, пусьцім шпарка мы свой чоўн,
Хай імчыцца, хай калышацца ад хваль —
Неўзабаве нам зазьзяе шчасьцем даль.

Песьня, лейся і зьвіні, галосная струна,
Падганяйце бег вы нашага чаўна!..
Бліжай сталі залатыя аганькі.
Вось і бераг! Зьдзеньце вёслы, маракі!

Выспа Эзэль.
1916 г.