|
Нам часам за лічбамі сьвету няма,
І нікнуць у шуме полемік
Трывожныя дзеі, і тая зіма
І імя ўлюблёнае „ЛЕНІН“
Сьнягамі засланы былі паплавы…
Мароз пачынаў кананады…
Трывожна гудзелі сырэны Масквы,
Дрыжэлі агні Ленінграду.
І скаргі насілі завеі ў прастор
Праз межы, праз сьцены, праз краты,
І сьлезы абцёр бірмінгемскі шахцёр
І ты, беларускі араты.
Салоныя пырскі халодных завей…
Жалоба маскоўскіх трансьляцый…
Крываваю плямай стаіць маўзалей
На бруку Чырвонага пляцу.
Усе мы ў змаганьні жывем і гарым,
Але ня схіляемся ніцма.
|
